দুৱাৰ

দোপ্ক দোপ্ দোপ্... কিহৰ শব্দ? জোনাকীয়ে কাণ থিয় কৰি বহি ৰ’ল বিছনাতে। আজিও আহিল নেকি? বিছনাখন কেৰমেৰাই উঠিল। কাষতে ইখন বিছনাত শুই থকা সৰুপোনাই বাগৰ সলালে। খুব সাৱধানে জোনাকী বিছনাত উঠিল। তথাপি বিছনাখন যেন কিবা অচিন বিষত কেঁকাই উঠিল। সৰুপোনাই টোপনিতে আকৌ এবাৰ বাগৰ সলালে। জোনাকীৰ নিজকে দোষী দোষী ভাব হ’ল! লৰচৰ নকৰি তাই য’তে আছিল ত’তে বহি ৰ’ল। পদূলি মুখত কুকুৰ দুটামানে ৰাউচি জুৰিছে। নঙলাকেইডাল জোৰেৰে টান মাৰি খোলাৰ শব্দ হ’ল। দোপ্ দোপ্... শব্দবোৰ বাঢ়ি গৈ আছে, লগে লগে জোনাকীৰ বুকুৰ ধপধপনিবোৰো বাঢ়ি গৈ আছে। আন্ধাৰতে আহি শব্দবোৰ যেন জোনাকীৰ বাৰাণ্ডাতে আহি থমকি ৰ’ল।